Ik stop ermee!

Ik stop ermee!

Wilskracht is hetgeen mij mijn hele leven heeft voortgedreven. Al van kinds af aan pikte ik op dat hard werken nodig is om ergens te komen in het leven. En dit script heb ik na mijn schooltijd meegenomen mijn studietijd in en vervolgens mijn werkende leven in. Dat beperkte zich overigens niet tot mijn werk in loondienst, maar ook in mijn ondernemerschap en privé heb ik de overtuiging voortgeleefd dat een ‘gevecht’ nodig is om dingen voor elkaar te krijgen.

 

Deze blog is anders dan anders, althans zo voelt deze voor mij. Pas sinds kort heb ik het meest belangrijke besluit ooit genomen. Het besluit om voorgoed te stoppen met ‘vechten’. Om een einde te maken aan de strijd die ik diep van binnen nog steeds aan het voeren was. Aan het gevoel mijn hele leven te moeten vechten.

 

Stoppen met vechten

 

Jaren geleden maakte ik al een belangrijke ommezwaai in mijn leven. Zo besloot ik al mijn zekerheden overboord te gooien om mijn hart te volgen; eerst in de liefde en jaren later in het ondernemerschap. Zo stampte ik van scratch af aan een nieuw bedrijf uit de grond. Maakte ik de keuze om echt te doen waar mijn behoefte lag en te vertrouwen en varen op mijn unieke gave. Door werk te doen dat echt een verlengstuk van mezelf was. Dat was al een openbaring voor me en betekende een fikse transformatie an sich. En nu is het moment daar waarop ik opnieuw zo’n cruciaal punt heb bereikt in mijn leven waarin ik een grote verandering doormaak die begon bij mijn beslissing om uit de ring te stappen.

 

Schaamte

 

Misschien vraag je je nu af, wat is dit nu Evelien? Je was toch al die ondernemer die vanuit haar hart en moeiteloosheid aan het ondernemen? De inspirator en coach voor anderen? Ja, en vaak was er ook dat magische gevoel dat door mijn aderen stroomde. Het gevoel dat ik de hele wereld aankon. Het gevoel bovenaan de berg te staan en mijn vleugels uit te slaan. Maar niets menselijks is mij vreemd en zo waren er periodes van schaamte waarin ik voelde dat er nog onvoldoende stabiliteit in mijn eigen bedrijf zat. En wie was ik dan om voort te leven aan anderen? Ik was me er niet van bewust dat ik onder de oppervlakte nog steeds in gevecht was. Een gevecht met mezelf vanuit de overtuiging dat een gevecht nodig is om dingen voor elkaar te krijgen.

 

Wat is er gebeurd?

 

En wat is er dan gebeurd waardoor ik dit besluit heb genomen. En bovendien hoe werkt dat dan zo’n besluit nemen? Met intense dankbaarheid voor mijn eigen coach en intervisiegroep en de mensen die heel dicht bij me staan en een spiegel voor me zijn, heb ik kunnen inzien wat ik aan het doen was. Heb ik onder ogen gezien hoe mijn behoefte dat het simpeler en moeitelozer mag nog niet ingevuld werd. En met het inzicht heb ik een besluit genomen. Het besluit om het patroon dat ik praktisch mijn hele leven al aan het leven was los te laten. Waardevol om zoals ik dat bij mijn klanten ook zie gebeuren als ze een besluit nemen, zelf weer eens intens mogen beleven hoe dat de ruimte schept voor een nieuw begin.

 

Makkelijk was het de afgelopen periode niet altijd. Een periode waarin ik naast ‘de winkel, weliswaar op een wat lager pitje, openhouden’ ‘het’ ben aangegaan. Hiervoor heb ik de tijd genomen om me meer dan anders terug te trekken om naar binnen te gaan. Te voelen wat er was en dat wat er ontbrak, wat er niet klopte, onder ogen te zien. Zo besloot ik ook om met een nieuwe coach voor mezelf aan de slag te gaan. Iemand die naast me kon komen staan om mij te spiegelen. Om uiteindelijk tot een doorbraak bij mezelf te komen die werd ingezet door het nemen van een besluit. Een besluit dat het simpeler mag. Dat de strijdbijl van het toneel mag verdwijnen en dat ik uit de ring wilde stappen. No more battles for me! Dat is mijn pad naar ontspanning en nog meer innerlijke rust.

 

Dankbaar

 

En waarom deel ik dit? Omdat ik weet dat nog velen van jullie ‘out there’ af en toe ook tegen de stroom aan het inzwemmen zijn. En ook al denken we dat we dat niet aan het doen zijn, veelal zijn dat onze overtuigingen. Maar ligt het werkelijke gevoel er wel. Ik voel me intens dankbaar dat ik dit heb mogen doorleven. Dat ik tot dit cruciale inzicht ben gekomen waardoor ik een besluit heb kunnen nemen. Dat ik nu nog krachtiger zie wat de transformatie is die ik voorleef aan anderen. Dat het staken van de strijd de doorbraak is die de weg opent naar nieuwe kansen. En dat gaat zich de komende tijd vertalen in alles wat ik vanuit mijn ondernemerschap doe.

 

Ik hoop dat deze blog in jou aanwakkert dat je voor jezelf gaat onderzoeken of en zo ja wat de innerlijke strijd is die jij aan het leveren bent. En wat jij nodig hebt om jouw strijdbijl te begraven? Ik nodig je van harte uit om jouw verhaal met me te delen.

 

Wil je mijn blogs voortaan rechtstreeks in je inbox ontvangen met bovendien als eerste mijn primeurs? Meld je dan hieronder aan.
 
AANMELDEN

Sharing is caring!

1 Comment

  • Wies van Beek

    29.09.2017 at 12:50 Beantwoorden

    OOOO Evelien, wat goed van je en wat mooi dat je dit deelt!
    Ook heel herkenbaar ! Altijd knokken en vechten voor alles in mijn leven.
    Fijn dat we elkaar 22 november weer gaan zien.
    vanaf morgen zijn we in Italië en lopen we een stuk van de Fransiscus route, dit zal vast ook mooie inzichten geven.

    Nogmaals dank voor het delen en fijn om te merken dat jij ook gewoon MENS bent! hihihi

    Liefs Wies

Post a Comment